Ερωτήσεις για τους υποψηφίους βουλευτές μας…

Featured

Οι παρακάτω ερωτήσεις καλύπτουν μερικά ζητήματα για τα οποία θα ήθελα να ξέρω τις απόψεις των υποψηφίων μας βουλευτών.

Συνέχεια

Advertisements

Παραμονή πρωτομαγιάς

Παραμονή πρωτομαγιάς! »δεν είναι αργία, είναι απεργία…»
Πόσο οξύμωρο όμως! Τα συνδικαλιστικά σωματεία που λόγω της απραξίας και εγκληματικής ανοχής που έδειξαν είναι συνυπεύθυνα για την απεμπολή της εθνικής κυριαρχίας και την περιστολή των δικαιωμάτων των εργαζομένων καλούν τον κόσμο να »απεργήσει». Όπως ακριβώς τα κόμματα που έκαναν »γαργάρα» την αντισυνταγματική τοποθέτηση Παπαδήμου ως πρωθυπουργού, τώρα ζητάνε την ψήφο μας για να μας βγάλουν από την κρίση…
Αυτή τη φορά όμως ο λαός πρέπει να τους γυρίσει την πλάτη και να ξαναοργανώσει τις συλλογικότητες του με βάση το δικό του συμφέρον. Και το συμφέρον του λαου δεν είναι ούτε η διάσωση των τραπεζιτών ούτε η διασφάλιση του δανεισμού μας μέσα στο σκληρό ευρώ, χρεώνοντας υπέρμετρα στην ουσία τα παιδιά μας. Αύριο λοιπόν διαδηλώνουμε εναντίον τους και λέμε το πρώτο ΟΧΙ. Την 6η Μαϊου οι κάλπες θα αποκαλύψουν το δεύτερο! Συνδυασμός ΟΧΙ-Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.
Διαβάστε τις θεσεις του εδω:
http://www.epam-hellas.gr
Κρίνετε, αποφασίστε, δράστε.

Να μπει; Η να μην μπει;

Αν και ο τίτλος ακούγεται κάπως σαν να βγαίνει από το γνωστό σαιξπηρικό μονόλογο (To be or not to be), ωστόσο απηχεί σκέψεις που ίσως αρκετοί από μας κάνουμε αυτή την περίοδο σχετικά με το αν το κόμμα που υποστηρίζουμε θα καταφέρει να ξεπεράσει το όριο του 3% ώστε να μπει στην βουλή…

Συνέχεια

Το κοχλιάριον

Μια πολύ καλή φίλη μου έστειλε το παρακάτω απόσπασμα στο οποίο ο Εμμανουήλ  Ροΐδης κατατάσσει τους Έλληνες σε τρεις κατηγορίες! Επίκαιρο λόγω της προεκλογικής περιόδου!

Συνέχεια

Μα είναι καλός άνθρωπος… (ή αλλιώς, η μάχη της ταμπέλας…)

Ξεκίνησε η ανακοίνωση των υποψηφίων των διαφόρων κομμάτων για τις εκλογές της 6ης Μαίου.

Στόχος των κομματικών μηχανισμών είναι να εντάξουν στα ψηφοδέλτια τους εκτός από γνωστά» άτομα που «κουβαλάν廨ψήφους λόγω ονόματος/θέσης/οικογένειας και υποψηφίους που χαίρουν ακόμα κάποιας εκτίμησης στους ψηφοφόρους είτε λόγω της μη προηγούμενης συμμετοχής τους σε εθνικές εκλογές είτε λόγω του χαρακτήρα τους ή της επαγγελματικής/κοινωνικής τους δραστηριότητας.

Και ξαφνικά μπαίνει το δίλημμα…

Συνέχεια

Αντί για καλωσόρισμα…

Ναι λοιπόν, μια σκέψη που με απασχολεί εδώ και πολύ καιρό έγινε πραγματικότητα…

Έχω τον δικό μου δικτυακό χώρο για να μοιράζομαι σκέψεις και προβληματισμούς, πράγματα δηλαδή που όλοι έχουμε στο μυαλό μας αλλά δεν εξωτερικεύουμε πάντα.

Αφορμή για τη δημιουργία του χώρου αυτού είναι η προκήρυξη των εκλογών της 6ης Μαίου 2012.  Οι εκλογές, αν και δεν ενημερωθήκαμε για πιο σημαντικό εθνικό λόγο γίνονται (είχα την εντύπωση ότι πρόωρες εκλογές γίνονται μόνο για συγκεκριμένους λόγους), υποτίθεται θα δώσουν λύση στο πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε φτάσει. Άσχετα με το τι πιστεύει κανείς, μία φορά στα τόσα χρόνια έχουμε ως πολίτες κάποια εξουσία (αυτή της ψήφου και ορισμού των αντιπροσώπων μας) επομένως δεν πρέπει να την αφήσουμε να πάει χαμένη.

Αν και οι αργίες της περιόδου του Πάσχα είχαν ως αποτέλεσμα οι πολίτες να ασχοληθούν περισσότερο με το ψήσιμο του αρνιού παρά με την πολιτική επικαιρότητα, είδαν τελικά το φως της δημοσιότητας οι πρώτες ανακοινώσεις για τους υποψήφιους βουλευτές!

Τι κρίμα όμως…

Αν και τα τελευταία χρόνια:

  • η «δημοκρατία» μας έχει καταταλαιπωρηθεί από τις αυθαιρεσίες των βουλευτών μας και των αρχηγών τους, εμείς ακόμα επιμένουμε να ασχολούμαστε με το αν ο  υποψήφιος είναι γόνος πολιτικής οικογένειας ή η υποψήφια είναι ξανθιά νεαρή…(ή και το αντίστροφο αν προτιμάτε).
  • οι βουλευτές μας είτε ψηφίζουν είτε ανέχονται πρακτικές υποθήκευσης του μέλλοντος μας, εμείς ακόμα θα παραμένουμε σε λογικές στήριξης των μπλε ή πράσινων ή άλλων πολύχρωμων ή ακόμα και ασπρόμαυρων κομματικών μηχανισμών;

Ελπίζω στη συνέχεια να δούμε περισσότερες ουσιαστικές προτάσεις…

Υ.Γ. Διάλεξα, τον όρο ισοκρατία για τίτλο του παρόντος ιστολογίου για να θυμίσω στους «επαγγελματίες» πολιτικούς (αλλά και στον εαυτό μου ώστε να μην το ξεχνάω) ότι στη δημοκρατία δεν χωράνε λογικές αποκλεισμού της φωνής και της βούλησης των πολιτών. Λογικές «πριμοδότησης» των πρώτων κομμάτων ή ορίου ποσοστού για ην είσοδο ενός κόμματος στη βουλή έχουν θέση μόνο στις ολιγαρχίες των μειοψηφικών μυαλών τους.